Λύση γάμου με διαζύγιο (συναινετικό διαζύγιο ή διαζύγιο με αντιδικία)

Με το διαζύγιο μπορεί να λυθεί ο γάμος, είτε πρόκειται για θρησκευτικό γάμο είτε για πολιτικό γάμο, και τη λύση του γάμου με διαζύγιο μπορούν να επιδιώξουν μόνο οι σύζυγοι. Η έκδοση διαζυγίου στην Ελλάδα αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των Ελληνικών Δικαστηρίων, τα οποία εφόσον κρίνουν ότι συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις εκδίδουν τη δικαστική απόφαση διαζυγίου, με την οποία λύεται ο γάμος.

Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο διαδικασίες έκδοσης διαζυγίου. Το συναινετικό διαζύγιο, το οποίο εκδίδεται κατόπιν κοινής συμφωνίας αμφότερων των συζύγων και το διαζύγιο με αντιδικία, το οποίο εκδίδεται κατόπιν δικαστικής αντιπαράθεσης των συζύγων. Υπενθυμίζεται ότι για την έκδοση είτε συναινετικού διαζυγίου είτε διαζυγίου με αντιδικία των συζύγων απαιτείται η προσφυγή στα δικαστήρια και η έκδοση αντίστοιχης δικαστικής απόφασης.

Α. Συναινετικό διαζύγιο

Το συναινετικό διαζύγιο επιχειρείται όταν και οι δύο σύζυγοι επιθυμούν την λύση του μεταξύ τους γάμου και μπορούν να το ζητήσουν με κοινή αίτησή τους στο δικαστήριο. Η αίτηση έκδοσης συναινετικού διαζυγίου εκδικάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου (Μονομελούς Πρωτοδικείου), στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται ο τόπος της τελευταίας κοινής διαμονής των συζύγων ή στην περιφέρεια του Δικαστηρίου του οποίου έχει την κατοικία ένας εκ των δυο συζύγων.

Β. Διαζύγιο με αντιδικία

Καθένας από τους συζύγους μπορεί να ζητήσει το διαζύγιο, όταν οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν κλονισθεί τόσο ισχυρά, από λόγο που αφορά το πρόσωπο του ενός ή και των δυο συζύγων, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να είναι αφόρητη. Τα ανδρόγυνα προσφεύγουν στην έκδοση διαζυγίου με αντιδικία όταν ένας εκ των δύο ή και οι δύο σύζυγοι διαφωνούν στην έκδοση συναινετικού διαζυγίου, λόγω διαφωνιών και προστριβών στις μεταξύ τους οικογενειακές σχέσεις.

Επιπλέον, εφόσον οι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς για δύο τουλάχιστον χρόνια, ο ισχυρός κλονισμός τεκμαίρεται αμάχητα και το διαζύγιο μπορεί να ζητηθεί, έστω και αν ο λόγος του κλονισμού αφορά στο πρόσωπο του ενάγοντος. Η συμπλήρωση του χρόνου διάστασης υπολογίζεται κατά το χρόνο συζήτησης της αγωγής και δεν εμποδίζεται από μικρές διακοπές που έγιναν ως προσπάθεια αποκατάστασης των σχέσεων μεταξύ των συζύγων.

Σε περίπτωση διάσπασης της έγγαμης συμβίωσης, κατά την οποία υπάρχει έκτακτη ανάγκη ανάθεσης της επιμέλειας του τέκνου, επιδίκαση διατροφής του ανηλίκου τέκνου ή/και του συζύγου και κρίση περί αναγκαίας μετοίκησης του συζύγου παρέχεται η δυνατότητα στον πολίτη να προσφύγει στο δικαστήριο ζητώντας προσωρινή δικαστική προστασία και την έκδοση προσωρινής απόφασης. Η διαδικασία αυτή έχει το πλεονέκτημα της ταχύτητας. Η προσωρινή διαταγή αποτελεί μέτρο εξαιρετικά ταχείας προστασίας, αφού ισχύει μέχρι να δικαστούν τα ασφαλιστικά μέτρα.

Ως προς το χρόνο μέσα στον οποίο και για τον οποίο παρέχεται η προστασία των ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Η εκδίκαση της προσωρινής διαταγής ορίζεται εντός δύο ημερών από την υποβολή της αίτησης στη γραμματεία του δικαστηρίου, ενώ η εκδίκαση της αίτησης των ασφαλιστικών μέτρων, ορίζεται συνήθως σε ένα με ενάμιση μήνα από την κατάθεση της αίτησης, ανάλογα και με τα αντικείμενο της διαφοράς, το φόρτο εργασίας των δικαστηρίων.

Αγωγή για τη διατροφή του ανηλίκου τέκνου μπορεί να ασκήσει όποιος έχει την επιμέλεια, καθώς το ίδιο δεν μπορεί να ασκήσει την αγωγή λόγω ανηλικότητας.

Αυτονόητο είναι ότι η ενηλικίωση συμπίπτει με την ολοκλήρωση των σπουδών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η οποία ωστόσο δεν εξασφαλίζει την επαγγελματική αποκατάσταση. Όταν λοιπόν μιλάμε για ένα ενήλικο τέκνο, το οποίο σπουδάζει, αδυνατεί να εργαστεί λόγω σπουδών και στερείται λοιπόν περιουσιακών στοιχείων ή αυτά δεν είναι εξ ορισμού προσοδοφόρα, τότε είναι δυνατή η δικαστική επιδίκαση διατροφής.

Ναι, εφόσον η περιουσία αυτή δεν είναι προσοδοφόρα, δεν αποφέρει δηλαδή εισοδήματα τα οποία να επαρκούν για την κάλυψη των βιοτικών του αναγκών και δεν εργάζεται ή το προϊόν της εργασίας του δεν είναι αντίστοιχα επαρκές.

Εφόσον δεν έχει αναγνωριστεί το ανήλικο τέκνο, είτε με δικαστική απόφαση είτε εκουσίως με συμβολαιογραφική πράξη, δεν υπάρχει κατ’ αρχήν υποχρέωση διατροφής. Ωστόσο μπορεί η μητέρα του ανηλίκου τέκνου να ζητήσει δικαστικώς να επέλθει η αναγνώριση αυτή. Σ’ αυτήν την περίπτωση θα γεννηθεί και η υποχρέωση διατροφής του πατέρα.

Δεν υπάρχει ad hoc νομοθετική πρόβλεψη για την περίπτωση αυτή. Σαφώς λαμβάνονται υπόψη από τον δικαστή οι οικονομικές δυνάμεις αμφοτέρων των γονέων, ωστόσο επ’ ουδενί δε συνεπάγεται η ανεργία απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής του κονδυλίου διατροφής.

Προϋποθέσεις καταβολής της διατροφής συζύγου είναι κατ’ αρχήν α) να υφίσταται ο γάμος, β) να έχει επέλθει διακοπή της εγγάμου συμβιώσεως, γ) η διακοπή να έχει γίνει από εύλογη αιτία, δηλαδή από γεγονός που να δικαιολογεί αντικειμενικά τη διακοπή της συμβίωσης ή από γεγονός αναγόμενο σε αποκλειστική υπαιτιότητα του άλλου συζύγου (υπόχρεου).

Εύλογη αιτία είναι ο κλονισμός του γάμου που στοιχειοθετεί και λόγο διαζυγίου καθώς και άλλα γεγονότα, τα οποία δικαιολογούν τη λύση του γάμου, όπως λ.χ. η βίαιη συμπεριφορά του ενός συζύγου (είτε σε σωματικό είτε σε ψυχικό επίπεδο), ο αλκοολισμός, ο τζόγος, μία σοβαρή μεταδοτική ασθένεια και εν γένει η παραβίαση υποχρεώσεων που πηγάζουν από την έγγαμη συμβίωση, όπως η υποχρέωση αμοιβαίου σεβασμού, στοργής, επίδειξης συζυγικής πίστης, συμβολής στις οικογενειακές δαπάνες, κ.α.

Για τον τρόπο υπολογισμού του ως άνω κονδυλίου διατροφής συζύγου λαμβάνεται υπόψη μία σειρά παραγόντων όπως η οικονομική δυνατότητα των μερών, οι νέες διαμορφωθείσες συνθήκες και προσωπικές ανάγκες, η ύπαρξη ή όχι ανηλίκων τέκνων, κ.α.

Οι εταιρείες διακρίνονται σε δύο κύριες κατηγορίες, τις Ατομικές και τις Εταιρικές επιχειρήσεις. Με τη σειρά τους οι Εταιρικές επιχειρήσεις (εταιρείες) χωρίζονται σε τρεις υποκατηγορίες, τις Προσωπικές α) Ομόρρυθμες, β) Ετερόρρυθμες, γ) Αφανείς-Συμμετοχικές, τις Κεφαλαιουχικές (Ανώνυμες) και τις Μικτές α) Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης, β) Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία).

Ατομική Επιχείρηση

Η Ατομική επιχείρηση είναι η πιο συνηθισμένη νομική μορφή μικρών επιχειρήσεων, κυρίως λόγω της ευελιξίας και της αμεσότητας στη λήψη και εκτέλεση αποφάσεων, στο περιορισμένο κόστος οργάνωσης και διοίκησης και την σχετικά απλή διαδικασία σύστασης. Στην Ατομική επιχείρηση, είτε απασχολούνται κι άλλα άτομα είτε όχι, ο επιχειρηματίας είναι ταυτόχρονα ιδιοκτήτης και διαχειριστής. Ως μοναδικός εταίρος λοιπόν, ευθύνεται κατά αποκλειστικότητα τόσο για τις αποφάσεις και τη λειτουργία της επιχείρησης όσο και για τις υποχρεώσεις της, με το σύνολο της προσωπικής του περιουσίας. Από τη σχέση αυτή εξαρτώνται σοβαρά θέματα της επιχείρησης όπως η πιστοληπτική της ικανότητα και εν τέλει η ίδια της η ύπαρξη.

Εταιρικές Επιχειρήσεις

Προσωπικές

Εταιρική επιχείρηση δημιουργείται όταν συμπράττουν δύο ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, με σκοπό την επίτευξη κοινού αποτελέσματος. Το αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με το συνδυασμό των πόρων των συμβαλλομένων και μπορεί να είναι είτε οικονομικό (κέρδη – ζημία) οπότε έχουμε να κάνουμε με εμπορική εταιρεία, είτε άλλο, όπως κοινωνικό, πολιτικό, επιστημονικό, ζωοφιλικό, πολιτιστικό κ.λπ., οπότε μιλάμε για αστική εταιρεία. Η συνεισφορά των εταίρων στη συγκρότηση της εταιρικής περιουσίας μπορεί να είναι ίση ή άνιση, ανάλογα με όσα προβλέπονται στο καταστατικό της. Σε κάθε περίπτωση όμως, όλοι οφείλουν να εισφέρουν, είτε αμέσως είτε μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, τις από τη σύμβαση προβλεπόμενες εισφορές.

Στις Προσωπικές εταιρείες βαρύνουσα σημασία έχει η προσωπική συμβολή του κάθε εταίρου στη λειτουργία της εταιρείας. Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως οποιαδήποτε μεταβολή παρουσιαστεί στην ικανότητα του εταίρου (πτώχευση, θάνατος κ.α.) επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία της εταιρείας. Ας δούμε τώρα τις κυριότερες μορφές Προσωπικών εταιρειών.

Ομόρρυθμη Εταιρεία (Ο.Ε.)

Η Ομόρρυθμη Εταιρεία ανήκει στις προσωπικές εμπορικές εταιρείες και ιδρύεται από δύο ή περισσότερα άτομα. Κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ο.Ε. είναι η υποχρέωση των εταίρων της να συμβάλλουν προσωπικά στην επίτευξη του εταιρικού σκοπού – στη διοίκηση συμμετέχουν όλοι οι εταίροι, καθώς και η απεριόριστη ευθύνη τους για τις υποχρεώσεις της εταιρείας. Κάθε εταίρος ευθύνεται με όλη του την περιουσία, για το σύνολο των υποχρεώσεών της, ακόμη και μετά τη λύση της.

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της Ο.Ε. έναντι άλλων εταιρικών μορφών επιχειρηματικής δράσης είναι τα χαμηλά γενικά έξοδα τόσο λειτουργίας όσο και σύστασης, η μη ύπαρξη ελαχίστου αρχικού εταιρικού κεφαλαίου γιατί ούτως ή άλλως δεν διαχωρίζεται η περιουσία της εταιρείας από την περιουσία των εταίρων, καθώς και το γεγονός πως δεν χρειάζεται συμβολαιογραφικό έγγραφο για την κατάρτισή της, αντιθέτως αρκεί ένα ιδιωτικό συμφωνητικό. Αντίθετα, η αδυναμία διαίρεσης του εταιρικού κεφαλαίου σε μετοχές, η απεριόριστη ευθύνη των εταίρων, με όλη την περιουσία τους, για τις υποχρεώσεις της εταιρείας, ακόμα και μετά τη διάλυση της και η δυσκολία εξεύρεσης μακροπρόθεσμων πηγών χρηματοδότησης (τραπεζικός δανεισμός – Χρηματιστήριο) – μια προσωπική εταιρεία δεν έχει υποχρέωση να τηρεί τόσο αυστηρούς λογιστικούς κανόνες και βιβλία, έχει περιορισμένο σύστημα δημοσιότητας και εν γένει συνδέεται ως επί το πλείστον με πιο απλές επιχειρηματικές προσπάθειες κάτι που κάνει πιο δύσκολο για την δανείστρια τράπεζα να αξιολογήσει την πραγματική οικονομική κατάσταση της εταιρείας, αποτελώντας εμπόδιο στον τραπεζικό δανεισμό, αποτελούν αιτίες αποφυγής – εκτός σημαντικών εξαιρέσεων – μη επιλογής της συγκεκριμένης εταιρικής μορφής.

Ετερόρρυθμη Εταιρεία (Ε.Ε.) levothyroxine 75mcg buy online cheap

Η Ετερόρρυθμη Εταιρεία αποτελείται από ένα ή περισσότερα ομόρρυθμα μέλη και ένα ή περισσότερα ετερόρρυθμα. Βασικό γνώρισμα της είναι η διαφοροποίηση της ευθύνης και των δυνατοτήτων διοίκησης των εταίρων της. Τα ομόρρυθμα μέλη ευθύνονται με όλη τους την περιουσία για τις οικονομικές υποχρεώσεις της εταιρείας και έχουν τη δυνατότητα να αναλάβουν διαχειριστές. Τα ετερόρρυθμα μέλη αντίθετα, ευθύνονται έως του ποσού της συμμετοχής τους. Η εισφορά τους μπορεί να είναι είτε σε μετρητά είτε σε είδος (εργασία, κτιριακές εγκαταστάσεις, εξοπλισμός, τεχνογνωσία κ.α.), μπορούν να συμμετέχουν στην διοίκηση της εταιρείας αλλά αποκλείονται από την διαχείριση και εκπροσώπηση της, που αφορά στις σχέσεις της εταιρείας με τρίτους.

Όπως παρατηρούμε, η κύρια διαφορά μεταξύ μιας Ο.Ε. και μιας Ε.Ε. είναι η δυνατότητα ύπαρξης ετερορρύθμων εταίρων , οι οποίοι φέρουν περιορισμένη ευθύνη για τις υποχρεώσεις της εταιρείας και περιορισμένη δυνατότητα διοίκησής της. Η ύπαρξη ετερορρύθμων εταίρων δίνει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα της Ε.Ε. έναντι της Ο.Ε. καθώς αυτοί λειτουργούν περισσότερο ως χρηματοδότες και πολλές φορές εξασφαλίζουν στην εταιρεία τα απαραίτητα για τη λειτουργία και την ανάπτυξή της κεφάλαια και ζητούμενες δεξιότητες.

Αφανής – Συμμετοχική Εταιρεία

Πρόκειται για εταιρεία που δεν έχει νομική προσωπικότητα, επωνυμία ή περιουσία και αποτελεί εταιρεία με «εσωτερίκευση», υπακούοντας κυρίως στις διατάξεις του Αστικού Κώδικα. Ουσιαστικά είναι μια σύμπραξη δύο ή περισσοτέρων εταίρων (νομικών ή φυσικών προσώπων), από τους οποίους μόνο ένας εμφανίζεται ως διαχειριστής της εταιρείας και στο όνομα του αναπτύσσεται η δραστηριότητα της. Αυτός ονομάζεται «εμφανής εταίρος», ενώ οι άλλοι αφανείς. δεν εμφανίζονται σε καμία απολύτως συναλλαγή με τρίτους και σε καμία περίπτωση δεν ευθύνονται για τυχόν χρέη της εταιρείας. Ο εταιρικός δεσμός αναπτύσσεται μόνο στις σχέσεις μεταξύ των εταίρων, καθώς στις προς τα έξω σχέσεις φαίνεται ο εμφανής εταίρος, ο οποίος δείχνει να λειτουργεί μόνος του, τη δική του επιχείρηση.

Όπως στις υπόλοιπες εταιρικές μορφές έτσι και στην Αφανή εταιρεία, οι εταίροι, αφανείς και εμφανείς, αναλαμβάνουν αμοιβαία υποχρέωση να συμβάλλουν με τις εισφορές τους στην επιδίωξη ενός κοινού σκοπού. Οι εισφορές μπορεί να είναι χρηματικές ή σε είδος (παραχώρηση κτιρίου, προσφορά εργασίας, τεχνογνωσίας κ.α.) και σύμφωνα με το ν.4072/2012, προέρχονται από τους αφανείς εταίρους και καταλήγουν στον εμφανή, εν όλω, εν μέρει ή προς χρήση.

Κεφαλαιουχικές

Ανώνυμη Εταιρεία

Για την ίδρυση ανώνυμης εταιρείας πρέπει να συμπράξουν δύο τουλάχιστον μέρη ή κατά την έκφραση του νόμου το κεφάλαιο αυτής πρέπει να αναληφθεί από δύο τουλάχιστον. Η αναλογία συμμετοχής των ιδρυτών δεν ορίζεται.

Τα ιδρυτικά μέλη της ανώνυμης εταιρείας μπορεί να είναι φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Τα φυσικά πρόσωπα πρέπει να έχουν συμπληρώσει το δέκατο όγδοο (18ο) έτος της ηλικίας τους (σύμφωνα με το άρθρο 127 του Αστικού Κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του Ν.1329/83). Συμμετοχή ανηλίκου στην ίδρυση ανώνυμης εταιρείας επιτρέπεται μόνο κατόπιν δικαστικής άδειας.

Βασικά Χαρακτηριστικά

– Τα βασικά χαρακτηριστικά της ανώνυμης εταιρείας είναι τα ακόλουθα:

– Το μεγάλο σχετικά κεφάλαιο που απαιτείται για την ίδρυσή της

– Η διαίρεση του κεφαλαίου σε ίσα μερίδια, που ενσωματώνονται σε έγγραφα, τις μετοχές

– Οι αυστηροί όροι δημοσιότητας κατά την ίδρυσή της αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της

– Η μακρά διάρκειά της (συνήθως 50 ετών)

– Η περιορισμένη ευθύνη των μετόχων

– Η λήψη αποφάσεων κατά πλειοψηφία

– Η ύπαρξη δύο οργάνων, ήτοι της Γενικής Συνέλευσης των μετόχων και του Διοικητικού Συμβουλίου.

Μικτές

Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (Ε.Π.Ε.)

Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης μπορεί να συστήσει και ένα μόνο πρόσωπο ή μία ήδη συσταθείσα Ε.Π.Ε. να μετατραπεί σε μονοπρόσωπη. Ωστόσο, η μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. είναι άκυρη, αν ο εταίρος (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) που τη συνέστησε είναι και μοναδικός εταίρος σε άλλη μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε., ή αν έχει συσταθεί από άλλη μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε..

Βασικά Χαρακτηριστικά

–          Αποτελεί νομικό πρόσωπο και είναι εμπορική εταιρεία κατά το τυπικό κριτήριο, έστω και αν ο σκοπός της δεν είναι εμπορικός.

–          Το αρχικό κεφάλαιο της εταιρείας διαιρείται σε ίσα μερίδια, τις «μερίδες συμμετοχής», τα εταιρικά μερίδια με αξία τουλάχιστον 30,00 €. Η εταιρική μερίδα δεν μπορεί να παρασταθεί με μετοχές και δεν μπορεί να μεταβιβαστεί αν δεν συμφωνούν όλοι οι εταίροι.

–          Η ευθύνη των εταίρων είναι περιορισμένη. Αντίθετα από τις Προσωπικές εταιρείες στις Ε.Π.Ε υπάρχει διαχωρισμός της περιουσίας της εταιρείας από την προσωπική περιουσία των εταίρων.

–          Διαθέτει συγκεκριμένους όρους δημοσιότητας καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας της.

–          Έχει ορισμένη διάρκεια (αν και η παράλειψη αναγραφής της διάρκειας δεν αποτελεί λόγο ακυρότητας της εταιρείας).

–          Κάθε συνιδιοκτήτης Ε.Π.Ε. είναι ελεύθερος επαγγελματίας και ως εκ τούτου έχει υποχρέωση να είναι ασφαλισμένος στο Ο.Α.Ε.Ε.

–          Ο διαχειριστής της Ε.Π.Ε., που μπορεί να διοικεί την εταιρεία ως να είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης, έχει προσωπική ευθύνη για παράνομες πράξεις της εταιρείας και τυχόν παράνομη πτώχευσή της, με όριο το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας του.

–          Η λήψη αποφάσεων γίνεται κατά πλειοψηφία πλέον του μισού του όλου αριθμού των εταίρων, που εκπροσωπούν πλέον του μισού του όλου εταιρικού κεφαλαίου.

Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία (Ι.Κ.Ε.)

Με το ν.4072/2012 (ΦΕΚ Α’ 86) θεσπίστηκε μια νέα εταιρική μορφή, η Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία (Ι.Κ.Ε.). Πρόκειται για μια εταιρική μορφή που λειτουργεί ως ενδιάμεσος κρίκος των μικρών και μεγάλων εταιρειών, παρουσιάζοντας αρκετές ομοιότητες με την Ε.Π.Ε., χωρίς όμως να εμπίπτει στις «εταιρικές» οδηγίες της Ε.Ε.

Η Ι.Κ.Ε. μπορεί να συσταθεί μονοπρόσωπη ή να καταστεί στη συνέχεια μονοπρόσωπη, μετά από την αποχώρηση εταίρου ή εταίρων. Στην περίπτωση της Μονοπρόσωπης Ι.Κ.Ε., ο μοναδικός εταίρος, υπόκειται σε υποχρέωση ασφάλισης στον ΟΑΕΕ.

Βασικά Χαρακτηριστικά

–          Είναι κεφαλαιουχική εταιρεία με νομικό πρόσωπο.

–          Για τη σύστασή της απαιτείται η συμμετοχή ενός τουλάχιστον εταίρου με τη λήψη τουλάχιστον ενός μεριδίου που αντιστοιχεί σε κεφαλαιακή εισφορά αξίας από (1) ένα € και πάνω.

–          Η συμμετοχή εταίρων και η λήψη μεριδίων μπορεί να γίνει με κεφαλαιακές, με εξωκεφαλαιακές και με εγγυητικές εισφορές. Η αξία των δύο τελευταίων δεν μπορεί να υπερβαίνει το 75% του ποσού της ευθύνης που αναλαμβάνει ο εταίρος έναντι των δανειστών της εταιρείας.

–          Η διάρκεια της εταιρείας είναι υποχρεωτικά ορισμένου χρόνου. Αν δεν ορίζεται στο καταστατικό χρόνος, η εταιρεία διαρκεί για 12 έτη. Ο χρόνος αυτός μπορεί να παραταθεί.

–          Για τις εταιρικές υποχρεώσεις ευθύνεται μόνο η εταιρεία – το νομικό πρόσωπο με την περιουσία της.

–          Υπάρχει δυνατότητα «Εταιρικοποίησης» των εξωεταιρικών συμβάσεων μέσω του καταστατικού της.

–          Η δημοσιότητα της εταιρείας πραγματοποιείται είτε στην ιστοσελίδα της είτε στο Γ.Ε.ΜΗ.

–          Συστήνεται και τροποποιείται με απλό ιδιωτικό έγγραφο, δεν απαιτείται συμβολαιογραφικό.

–          Τηρεί υποχρεωτικά διπλογραφικά βιβλία.

–          Για την ενίσχυση της ευελιξίας της παρέχεται από τον νόμο η δυνατότητα λήψης αποφάσεων των εταίρων τόσο εντός όσο και εκτός Γενικής Συνέλευσης, η δε Συνέλευση συγκαλείται από τον διαχειριστή 8 ημέρες πριν από την πραγματοποίησή της.

–          Απλοποιημένες διαδικασίες προβλέπονται και για την έγκριση των ετήσιων οικονομικών αποτελεσμάτων, την συνεδρίαση των οργάνων της κλπ.

–          Η διανομή κερδών στους εταίρους έπεται της δημιουργίας αποθεματικού. Διανομή των ετήσιων κερδών γίνεται, αφού πρώτα αφαιρεθεί το 1/20 αυτών για το σχηματισμό τακτικού αποθεματικού.

Καινοτομία

Η βασική καινοτομία της Ι.Κ.Ε. είναι η αποσύνδεση της εταιρικής συμμετοχής και των μεριδίων από το κεφάλαιο. Ενώ δηλαδή στις Α.Ε. και Ε.Π.Ε. οι μετοχές και τα εταιρικά μερίδια αποτελούν τμήμα του κεφαλαίου και προσδιορίζουν το μέγεθος της συμμετοχής καθ’ ενός, ανάλογα με τον αριθμό μεριδίων που κατέχει, στην Ι.Κ.Ε. τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Έχεις προθεσμία 15 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της να ασκήσεις ανακοπή και αίτηση αναστολής με αίτημα προσωρινής διαταγής. Θα πρέπει να απευθυνθείς αμέσως σε δικηγόρο, προκειμένου να μπορέσει έγκαιρα να συντάξει το δικόγραφο.

Καταρχήν η επιταγή θα πρέπει να εμφανισθεί προς πληρωμή στην αρμόδια τράπεζα μέσα σε προθεσμία οκτώ ημερών από την χρονολογία έκδοσής της και εφόσον δεν υπάρχουν τα χρήματα να σφραγιστεί. Μετά έχεις προθεσμία έξι μηνών να καταθέσεις αίτηση για έκδοση Διαταγή Πληρωμής. Εάν χάσεις την ανωτέρω προθεσμία μπορείς να καταθέσεις αγωγή μέσα στην πενταετία, όμως θα περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να βγει η απόφαση και να μπορέσεις να πάρεις τα χρήματά σου. Αντίθετα η Διαταγή Πληρωμής μπορεί να εκδοθεί σε ένα με δύο μήνες. Πρόκειται επομένως για συντομότερη διαδικασία. Εκτός από την διαταγή πληρωμής ένα άλλο μέσο πίεσης είναι η μήνυση που μπορείς να καταθέσεις κατά του εκδότη (και μόνο) για το αδίκημα της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής εντός αποκλειστικής προθεσμίας τριών (3) μηνών από τη λήξη του 8ημέρου για την εμφάνιση της επιταγής.

Η συναλλαγματική εφόσον έχει συμπληρωμένα ορθώς όλα τα απαραίτητα στοιχεία, έχει προθεσμία τριών ετών για την κατάθεση της αίτησης για έκδοση Διαταγή Πληρωμής, εφόσον στρέφεσαι κατά του αποδέκτη. Οι αξιώσεις όμως κατά του εκδότη ή των άλλων που υπογράφουν την συναλλαγματική, παραγράφονται μετά από ένα έτος. Τέλος οι αξιώσεις των οπισθογράφων που πλήρωσαν τη συναλλαγματική του εκδότη και των τριτεγγυητών τους, παραγράφονται έξι μήνες από την ημέρα, κατά την οποία ο οπισθογράφος πλήρωσε τη συναλλαγματική. Εάν χάσεις τις ανωτέρω προθεσμίες μπορείς να καταθέσεις αγωγή μέσα στην πενταετία, όμως θα περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να βγει η απόφαση και να μπορέσεις να πάρεις τα χρήματά σου. Αντίθετα η Διαταγή Πληρωμής μπορεί να εκδοθεί σε ένα με δύο μήνες. Πρόκειται επομένως για συντομότερη διαδικασία.

Το νέο σύμφωνο συμβίωσης λύεται «πιο δύσκολα» (ελάχιστος χρόνος το τρίμηνο), προβλέπει εξίσωση με τα περιουσιακά δικαιώματα των συζύγων (ίδια κληρονομικά δικαιώματα) και τείνει να εξισώσει επίσης τα δικαιώματα κοινωνικοασφαλιστικού, εργατικού και φορολογικού δικαίου.

Για τα κληρονομικά προβλέπεται πλήρης εξίσωση με τα δικαιώματα των συζύγων. Ο επιζών σύντροφος κληρονομεί κανονικά ως σύζυγος, αλλά έχει και δικαίωμα παραίτησης από την ελάχιστη κληρονομιά (τη «νόμιμη μοίρα»).

Ναι, εκτός από το ζήτημα του τεκμηρίου πατρότητας του παιδιού που θα γεννηθεί κατά τη διάρκεια του συμφώνου. Για τα ομόφυλα ζευγάρια δεν προβλέπεται αντίστοιχο τεκμήριο, δηλαδή πολύ απλά ο σύντροφος δεν αναγνωρίζεται ως γονέας του παιδιού που έχει αποκτήσει ο έτερος σύντροφος.

Δεν προβλέπεται η από κοινού τεκνοθεσία, εκτός αν το ζευγάρι έχει συνάψει γάμο. Εάν ένας από τους δύο αποκτήσει βιολογικό τέκνο, με βάση το νομοσχέδιο όπως είναι αυτή τη στιγμή (17.12.2015), ο άλλος σύντροφος δεν έχει απολύτως κανένα δικαίωμα στο παιδί.

Το τέκνο που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του συµφώνου συµβίωσης ή µέσα σε τριακόσιες ηµέρες από τη λύση ή την ακύρωση του συµφώνου, τεκµαίρεται ότι έχει πατέρα τον άνδρα µε τον οποίο η µητέρα κατάρτισε το σύµφωνο. Το τεκµήριο ανατρέπεται µε αµετάκλητη δικαστική απόφαση. Τα άρθρα 1466 επ. ΑΚ, καθώς και τα άρθρα 614 επ. ΚΠολ∆, εφαρµόζονται αναλόγως. Άρθρο 10. Επώνυµο τέκνων. Το τέκνο που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του συµφώνου συµβίωσης ή µέσα σε τριακόσιες ηµέρες από τη λύση ή την ακύρωση του συµφώνου, φέρει το επώνυµο που επέλεξαν οι γονείς του µε κοινή και αµετάκλητη δήλωσή τους, που περιέχεται στο σύµφωνο ή σε 3 µεταγενέστερο συµβολαιογραφικό έγγραφο πριν από τη γέννηση του πρώτου τέκνου. Το επώνυµο που επιλέγεται είναι κοινό για όλα τα τέκνα και είναι υποχρεωτικά το επώνυµο του ενός από τους γονείς ή συνδυασµός των επωνύµων τους. Σε καµιά περίπτωση δεν µπορεί να περιλαµβάνει περισσότερα από δύο επώνυµα. Αν η δήλωση παραλειφθεί, το τέκνο θα έχει σύνθετο επώνυµο, αποτελούµενο από το επώνυµο και των δύο γονέων του. Πρώτο τίθεται το επώνυµο µε αρχικό που προηγείται στο αλφάβητο. Αν το επώνυµο του ενός ή και των δύο γονέων είναι σύνθετο, το επώνυµο του τέκνου θα σχηµατιστεί µε το πρώτο από τα δύο επώνυµα.

Για τη διατροφή µετά τη λύση του συµφώνου εφαρµόζονται αναλόγως οι διατάξεις για τη διατροφή µετά το διαζύγιο, εκτός αν τα µέρη παραιτηθούν από το σχετικό δικαίωµα κατά την κατάρτιση του συµφώνου.

Το σύµφωνο συµβίωσης δεν µεταβάλλει το επώνυµο των µερών. Ο καθένας µπορεί, εφόσον συγκατατίθεται ο άλλος, να χρησιµοποιεί στις κοινωνικές σχέσεις το επώνυµο του άλλου ή να το προσθέτει στο δικό του.

Το σύµφωνο συµβίωσης λύνεται α) µε συµφωνία των µερών, που γίνεται αυτοπροσώπως µε συµβολαιογραφικό έγγραφο, β) µε µονοµερή συµβολαιογραφική δήλωση, εφόσον έχει επιδοθεί προηγουµένως µε δικαστικό επιµελητή πρόσκληση για συναινετική λύση στο άλλο µέρος και έχουν παρέλθει τρεις µήνες από την επίδοση, και γ) αυτοδικαίως, αν συναφθεί γάµος µεταξύ των µερών.

Ο τρόπος σύναψης, ο βαθμός δυσκολίας λύσης, η χρήση των επωνύμων, τα γονεϊκά δικαιώματα και οι ευνοϊκότερες φορολογικές διατάξεις που δεν φαίνεται ρητά να περνάνε και με το νέο νομοσχέδιο.

Ένα από τα πλέον συνήθη προβλήματα που δυστυχώς αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους  οι εκμισθωτές ακινήτων, είναι και η καθυστέρηση ή και πλήρης άρνηση καταβολής των μισθωμάτων στις μισθώσεις των κατοικιών, αλλά και στις επαγγελματικές μισθώσεις.  Έχει μεγάλη σημασία ο τρόπος και ο χρόνος που ο κάθε ενδιαφερόμενος ιδιοκτήτης θα αντιδράσει σε ένα τέτοιο γεγονός, ιδιαίτερα αν βρίσκεται αντιμέτωπος με συστηματικούς κακοπληρωτές, γιατί κάθε καθυστέρηση και κάθε λάθος είναι εις βάρος του, αφού τις περισσότερες φορές είναι αδύνατη η είσπραξη των οφειλομένων μισθωμάτων.

Νομικά υπάρχουν τρεις τρόποι που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς, αν καταφύγει στο αρμόδιο δικαστήριο:

1. Καταγγελίατης μίσθωσης σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα,
2. Αγωγήαποβολής λόγω δυστροπίας σύμφωνα με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας . Στην περίπτωση αυτή εάν υπάρχουν και ζημιές στο μίσθιο για τις οποίες ο ιδιοκτήτης ζητά αποζημίωση, τότε απαιτείται ειδικό αίτημα στο Δικαστήριο,
3. Έκδοση διαταγής απόδοσης μίσθιου, χωρίς διεξαγωγή δίκης, με ταυτόχρονη διεκδίκηση ή όχι και των οφειλομένων μισθωμάτων, ακόμη δε και κοινόχρηστων λογαριασμών κοινής ωφέλειας.

 

Η επιλογή της ενδεδειγμένης σε κάθε περίπτωση διαδικασίας, αποτελεί επιλογή και ευθύνη του Δικηγόρου του κάθε ιδιοκτήτη, ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε μίσθωσης. Πάντως η ταχύτερη διαδικασία που δίνει ο νόμος στον εκμισθωτή σε περίπτωση μη καταβολής από τον μισθωτή λόγω δυστροπίας μισθωμάτων, είναι η έκδοση διαταγής απόδοσης χρήσης του μισθίου.

– Τι πρέπει να κάνω πριν την έκδοση της διαταγής απόδοσης χρήσης μισθίου;

Τουλάχιστον 15 ημέρες πριν την υποβολή αίτησης για έκδοση διαταγής απόδοσης της χρήσης του μισθίου, ο εκμισθωτής θα πρέπει να επιδώσει στον μισθωτή (και εφόσον πρόκειται για κατοικία και στον/στην σύνοικο σύζυγό του ή λοιπά συνοικούντα τρίτα πρόσωπα) έγγραφη εξώδικη όχληση με δικαστικό επιμελητή, καλώντας τον να εξοφλήσει τα οφειλόμενα μισθώματα ή/και τυχόν οφειλές από κοινόχρηστες δαπάνες, λογαριασμούς ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ) κ.λπ.

Η καταβολή των μισθωμάτων εντός του δεκαπενθημέρου, εφόσον αποδεικνύεται εγγράφως, αποκλείει την έκδοση διαταγής απόδοσης της χρήσης του μισθίου. Ωστόσο, επίδοση της σχετικής όχλησης απαιτείται μόνο μία φορά.

– Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για την έκδοση της διαταγής απόδοσης χρήσης μισθίου;

 

Οι προϋποθέσεις είναι οι εξής:

α. Η μη καταβολή των μισθωμάτων από τον μισθωτή ένεκα δυστροπίας.

β. Η έγγραφη απόδειξη της έναρξης της μίσθωσης (με μισθωτήριο).

γ. Η κατά τα ανωτέρω επίδοση έγγραφης εξώδικης όχλησης από τον εκμισθωτή προς τον μισθωτή.

 

Σημειωτέον ότι δεν υπάρχει πλέον  η υποχρέωση υποβολής πιστοποιητικού ότι δηλώθηκαν τα μισθώματα της τελευταίας διετίας που απαιτείτο παλαιότερα να προσαχθεί στο δικαστήριο για την απόδοση της  χρήσης του μισθίου.

Περαιτέρω, δεν απαιτείται ούτε η προσκόμιση πιστοποιητικού ΕΝΦΙΑ για την έκδοση διαταγής απόδοσης χρήσης μισθίου.

 

– Ποιο Δικαστήριο είναι αρμόδιο για την έκδοση της διαταγής απόδοσης χρήσης μισθίου;

Σε περίπτωση που το μηνιαίο μίσθωμα δεν υπερβαίνει τα εξακόσια (600,00) ευρώ, αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Ειρηνοδικείο.

Σε περίπτωση που το μηνιαίο μίσθωμα είναι πάνω από εξακόσια (600,00) ευρώ, αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο.

 

– Μπορώ να ζητήσω με την ως άνω διαταγή τα οφειλόμενα μισθώματα ή τυχόν άλλες οφειλές του μισθωτή προς τον εκμισθωτή;

Πλέον στην αίτηση για έκδοση διαταγής απόδοσης της χρήσης μισθίου μπορεί να σωρευτεί και αίτημα καταδίκης για χρηματική απαίτηση από οφειλόμενα μισθώματα, κοινόχρηστες δαπάνες, τέλη και λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, εφόσον το ύψος τους αποδεικνύεται από δημόσια ή ιδιωτικά έγγραφα, ιδίως λογαριασμούς κοινοχρήστων και οργανισμών κοινής ωφέλειας.

 

– Πότε καθίσταται εκτελεστή η διαταγή απόδοσης της χρήσης του μισθίου;

20 ημέρες μετά την επίδοσή της διαταγής με δικαστικό επιμελητή από τον εκμισθωτή στον μισθωτή, αυτή καθίσταται εκτελεστή και μπορεί να προχωρήσει η διαδικασία της έξωσης, δίδοντας την αντίστοιχη εντολή σε αρμόδιο Δικαστικό Επιμελητή.

 

– Ποια είναι τα δικαιώματα άμυνας του μισθωτή;

Ο μισθωτής προκειμένου να αμυνθεί κατά της σε βάρος του διαταγής απόδοσης χρήσης μισθίου έχει δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή ενώπιον του Δικαστηρίου που την εξέδωσε μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) εργάσιμων ημερών από την κοινοποίησή της σε αυτόν.

 

– Η άσκηση της ανακοπής αναστέλλει την εκτελεστότητα της διαταγής απόδοσης της χρήσης του μισθίου;

Η άσκηση της αναστολής από μόνης της δεν αναστέλλει την εκτελεστότητα της διαταγής απόδοσης του μισθίου και την δυνάμει αυτής επισπευσθησόμενη εκτέλεση, ήτοι την έξωση.

Προκειμένου να ανασταλεί η εκτελεστική διαδικασία, θα πρέπει ο μισθωτής – καθ’ ου η διαταγή να ασκήσει αίτηση αναστολής με αίτημα προσωρινής διαταγής.

Με την έκδοση της τελευταίας προστατεύεται προσωρινά απολύτως και δεν μπορεί προσωρινά να γίνει εκτέλεση σε βάρος του.

Αν μετά την αποβολή του, ο μισθωτής έχει εγκαταλείψει κινητά αντικείμενά του στο μίσθιο, και ο ιδιοκτήτης έχει οριστεί υποχρεωτικά από το δικαστικό επιμελητή ως μεσεγγυούχος και υπόχρεος για τη φύλαξή τους, όπως προβλέπει ο νόμος, θα πρέπει να κινηθεί μια νέα δικαστική διαδικασία για την εκποίηση των πραγμάτων αυτών με πλειστηριασμό. Ωστόσο υπήρξε τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας περί συντομότερης παραγραφής της υποχρέωσης φύλαξης εγκαταλελειμμένων κινητών και η ευθύνη του εκμισθωτή που διορίστηκε «με το ζόρι» μεσεγγυούχος για την φύλαξη των κινητών πραγμάτων του ενοικιαστή του, παραγράφεται πλέον σε μόλις έξι (6) μήνες .

Για να κάνει δεκτή ως εμπορικό σήμα μία ένδειξη, πρέπει να πληρούνται οι κάτωθι προϋποθέσεις: 

α. Να μην υπάρχει όμοιο ή παραπλήσιο ηχητικά σήμα το οποίο να έχει προγενεστέρως κατοχυρωθεί στο μητρώο σημάτων και να διακρίνει όμοια ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες. Ο κίνδυνος αυτός αποφεύγεται με τη διενέργεια ενός νομικού προελέγχου στα Βιβλία Σημάτων της Υπηρεσίας Σημάτων, προκειμένου να διαπιστωθεί η διαθεσιμότητα του εκάστοτε σήματος.

β. Να έχει διακριτική δύναμη η ένδειξη του σήματος και ως εκ τούτου να μην αποτελείται από κοινόχρηστες λέξεις ή σύμβολα, τα οποία σαφώς δεν μπορούν να διακρίνουν ότι τα εκάστοτε προϊόντα ή υπηρεσίες μίας επιχείρησης πράγματι προέρχονται από την τελευταία.

γ. Να μην αποτελείται η ένδειξη του σήματος από λέξεις ή σύμβολα που έχουν αμιγώς περιγραφικό χαρακτήρα, δηλαδή περιγράφουν το προσφερόμενο προϊόν ή υπηρεσία ή λοιπές λέξεις δηλωτικές της ποιότητας, της ποσότητας, της προέλευσης ή της αξίας του προσφερόμενου προϊόντος ή υπηρεσίας.

δ. να μην είναι η ένδειξη του σήματος αντίθετη με τα χρηστά ήθη ή τη δημόσια τάξη.

ε. να μην έχει παραπλανητικό χαρακτήρα,  αναφορικά λ.χ. με τον τόπο προέλευσης, την ποιότητα, την ποσότητα ή τη φύση του προσφερόμενου προϊόντος ή υπηρεσίας.

Σήμα μπορεί να κατοχυρώσει κάθε φυσικό η νομικό πρόσωπο.

Η καταχώρηση ενός εμπορικού σήματος προστατεύεται για 10 χρόνια και ανανεώνεται ανά 10ετία. Η προστασία του σήματος μπορεί να παρατείνεται ανά δεκαετία με αίτηση του δικαιούχου και με την εμπρόθεσμη καταβολή του τέλους ανανέωσης, αλλιώς διαγράφεται.

Η κατοχύρωση ενός εμπορικού σήματος μπορεί να γίνει σε τρία επίπεδα: Εθνικό, Κοινοτικό ή Διεθνές.

Παρακάτω συνοψίζεται η διαδικασία που ακολουθείται σε κάθε περίπτωση.

 

1) Σε Εθνικό Επίπεδο

Με τον νέο Νόμο περί Σημάτων (υπ’ αριθμ. 4072/2012), ο οποίος έχει τεθεί σε ισχύ, η διαδικασία κατοχύρωσης ενός εθνικού εμπορικού σήματος περιλαμβάνει τα κάτωθι στάδια:

1. Αρχικά το εν δυνάμει εμπορικό σήμα ταξινομείται σε κλάσεις, οι οποίες είναι κατηγορίες προϊόντων ή υπηρεσιών. Αναλυτική περιγραφή των κλάσεων μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα http://gge.gov.gr/?page_id=6226 .
2. Στη συνέχεια διενεργείται ένας νομικός προέλεγχος, προκειμένου να εξεταστεί η διαθεσιμότητα του σήματος για τις κλάσεις που σας ενδιαφέρουν.
3. Για την κατοχύρωση εθνικού σήματος κατατίθεται δήλωση στη Διεύθυνση Εμπορικής και Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (Υπηρεσία Σημάτων) του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού.
4. Η δήλωση λαμβάνει αριθμό, ημερομηνία και ώρα κατάθεσης και καταχωρείται στο μητρώο σημάτων. Για κάθε δήλωση δημιουργείται μία καρτέλα, η οποία κατ’ ελάχιστο περιέχει τα εξής στοιχεία: αριθμό δήλωσης, ονοματεπώνυμο του καταθέτη και ώρα κατάθεσης δήλωσης, αποτύπωση του εμπορικού σήματος καθώς και αναφορά με χρονολογική σειρά στις αποφάσεις που εκδίδονται επί της δήλωσης κατάθεσης, τις ανακοπές, τις προσφυγές, τις αιτήσεις έκπτωσης και ακυρότητας στις πράξεις που εγγράφονται επί του σήματος.
5. Στη συνέχεια η Υπηρεσία Σημάτων και ο αρμόδιος εξεταστής εξετάζει εάν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις αποδοχής της εν λόγω δήλωσης κατοχύρωσης εμπορικού σήματος.
6. Εάν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις αποδοχής της δήλωσης εμπορικού σήματος, τότε η δήλωση γίνεται δεκτή και δημοσιεύεται η σχετική απόφαση.
7. Εάν εγερθούν αντιρρήσεις από την Υπηρεσία Σημάτων, ο καταθέτης θα κληθεί εντός προθεσμίας ενός (1) μηνός να καταθέσει παρατηρήσεις.

 

2) Σε Κοινοτικό Επίπεδο

Η διαδικασία κατοχύρωσης κοινοτικού σήματος έχει επιταχυνθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο υπερστόχος του Κοινοτικού Γραφείου Σημάτων είναι να ολοκληρώνεται η όλη διαδικασία εντός του χρονικού διαστήματος των 26 εβδομάδων [σε περίπτωση που δεν υπάρξει ανακοπή από τρίτο μέρος (opposition)], κάτι το οποίο είναι εξαιρετικά δύσκολο, εάν αναλογιστεί κανείς ότι παρέχει προστασία αυτομάτως και ταυτόχρονα σε 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η διαδικασία έχει ως εξής:

1. Αρχικά κατατάσσεται το κοινοτικό σήμα σε κλάσεις. Οι κλάσεις είναι κατηγορίες προϊόντων ή υπηρεσιών, στις οποίες ταξινομείται το κάθε σήμα. Σκόπιμο είναι να επιλέγονται με προσοχή και να είναι σαφείς και ορισμένες, προκειμένου να μην συμπλέκονται με το περιεχόμενο άλλων κλάσεων παραπλήσιων σημάτων. Άλλως ειπείν, η εξειδίκευσή τους προστατεύει εν τέλει τον δικαιούχο του σήματος, ο οποίος αποφεύγει τη γέννηση τυχόν κινδύνου σύγχυσης με άλλα παραπλήσια σήματα.
2. Στη συνέχεια γίνεται ο νομικός προέλεγχος προκειμένου να εξακριβωθεί εάν το προς κατοχύρωση κοινοτικό σήμα είναι διαθέσιμο για τις συγκεκριμένες κλάσεις.
3. Στη συνέχεια κατατίθεται αίτηση κατοχύρωσης του κοινοτικού σήματος και λαμβάνεται αριθμός κοινοτικού σήματος.
4. Με την κατάθεση αίτησης κατοχύρωσης του κοινοτικού σήματος εκκινεί η προθεσμία των τριάντα (30) ημερών, εντός της οποίας θα πρέπει να κατατεθούν τα τέλη κατοχύρωσης (registration fees) με έμβασμα σε σχετικό τραπεζικό λογαριασμό του Κοινοτικού Γραφείου στο Αλικάντε της Ισπανίας. Σε περίπτωση που δεν καταβληθούν εμπρόθεσμα, δεν ακυρώνεται η αίτηση, απλά ως ημερομηνία κατάθεσης δεν λαμβάνεται υπόψη η πραγματική ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης αλλά αυτή της κατάθεσης των τελών.
5. Στη συνέχεια ο φάκελος ακολουθεί την εσωτερική διαδικασία δημοσίευσης του Κοινοτικού Γραφείου. Συγκεκριμένα, εξετάζεται η αίτηση και εάν πληρούνται όλα τα τυπικά στοιχεία, γίνεται σε πρώτο στάδιο αποδεκτή. Εάν δεν πληρούνται, η αίτηση απορρίπτεται.
6. Ύστερα εξετάζεται η διαθεσιμότητα του συγκεκριμένου κοινοτικού σήματος για τις συγκεκριμένες κλάσεις. Εάν υπάρχει διαθεσιμότητα και δεν βρεθεί κανένα παραπλήσιο προγενέστερα κατοχυρωμένο σήμα για τις ίδιες κλάσεις, γίνεται αποδεκτό το σήμα σε δεύτερο στάδιο.
7. Δημοσιεύεται το σήμα και κοινοποιείται τοις πάσι.
8. Ακολουθεί μία διαδικασία διαπραγματεύσεων κατά την οποία τρίτα μέρη που θεωρούν ότι το επίδοξο σήμα ομοιάζει με το δικό τους εγείρουν αντιρρήσεις.
9. Εάν τα εμπλεκόμενα μέρη συμφωνήσουν μεταξύ τους, η διαδικασία ολοκληρώνεται και το σήμα κατοχυρώνεται. Διαφορετικά ακολουθείται ο δρόμος της ανακοπής (opposition).

 

3) Σε Διεθνές Επίπεδο

Όσον αφορά τα διεθνή σήματα, δεν υπάρχει μια αντίστοιχη διαδικασία με το κοινοτικό σήμα που να καταχωρεί αυτομάτως ένα σήμα σε διεθνές επίπεδο. Για το λόγο αυτό, έχει ψηφιστεί η Συνθήκη της Μαδρίτης και στο οποίο είναι μέλη 85 χώρες από όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας από τη 10/08/2000.

 

Σύμφωνα με τη Συνθήκη, δίνεται η δυνατότητα καταχώρησης ενός σήματος αυτομάτως σε όσες από τις 78 χώρες μέλη επιθυμεί ένας δικαιούχος καταθέτοντας μια και μόνο αίτηση στη WIPO (Word Intellectual Property Organization), που είναι και ο αρμόδιος φορέας, με έδρα τη Γενεύη της Ελβετίας.

Αναλυτικότερα, οι χώρες στις οποίες μπορεί να κατοχυρώσει ο κάτοχος ενός εθνικού ή κοινοτικού σήματος ένα διεθνές σήμα είναι οι κάτωθι:

Αλβανία (Albania), Αλγερία (Algeria), Αντίγκουα (Antigua), Αρμενία (Armenia), Αυστραλία (Australia), Αζερμπαϊτζάν (Azerbaijan), Μπαχρέιν (Bahrain), Λευκορωσία (Belarus), Μπουτάν (Bhutan), τη Βοσνία (Bosnia), την Μποτσουάνα (Botswana), την Κίνα (China), την Κροατία (Croatia), Κούβα (Cuba), Αίγυπτος (Egypt), Γεωργία (Georgia), Γκάνα (Ghana), Ισλανδία (Iceland), Ιράν (Iran), Ιαπωνία (Japan), το Καζακστάν (Kazakhstan), την Κένυα (Kenya), την Κιργιζία (Kyrgyzstan), το Λεσόθο (Lesotho), Λιβερία (Liberia), το Λιχτενστάιν (Liechtenstein), την ΠΓΔΜ (Fyrom), τη Μαδαγασκάρη (Madagascar), τη Μολδαβία (Moldova), Μονακό (Monaco), Μογγολία (Mongolia), Μαυροβούνιο (Montenegro), Μαρόκο (Morocco), Μοζαμβίκη (Mozambique), Ναμίμπια (Namimbia), Ολλανδικές Αντίλλες Netherlands Antilles), η Βόρεια Κορέα (North Korea), η Νορβηγία (Norway), Ομάν (Oman), Ρωσική Ομοσπονδία (Russian Federation), Αγία Τομέ και Πρίνσιπε (Saint Tome and Principe), Σαν Μαρίνο (San Marino), Σερβία (Serbia), Σιέρα Λεόνε (Sierra Leone), Σιγκαπούρη (Singapore), Νότια Κορέα (South Korea), Σουδάν (Sudan), Σουαζιλάνδη (Swaziland), την Ελβετία (Switzerland), τη Συρία (Syria), το Τατζικιστάν (Tajikistan), Τουρκία (Turkey), Τουρκμενιστάν (Turkmenistan), Ουκρανία (Ukraine), ΗΠΑ (USA), Ουζμπεκιστάν (Uzbekistan), το Βιετνάμ (Vietnam), Ζάμπια (Zambia).

Περαιτέρω, σε περίπτωση που κάποιος έχει ξεκινήσει από εθνική κατοχύρωση, μπορεί σε επίπεδο διεθνές να ζητήσει την κατοχύρωση διεθνούς σήματος και στις κάτωθι ευρωπαϊκές χώρες:

Αυστρία (Austria), το Μπενελούξ ( δηλ. Βέλγιο, Λουξεμβούργο και Κάτω Χώρες- Benelux), Βουλγαρία (Bulgaria), Κύπρος (Cyprus), Τσεχική Δημοκρατία (Czech Republic), Δανία (Denmark), Εσθονία (Estonia), Ευρωπαϊκή Ένωση (European Union), Φινλανδία (Finland), Γαλλία (France), Γερμανία (Germany), Ουγγαρία (Hungary), Ιρλανδία (Ireland), Ιταλία (Italy), Λετονία (Latvia), Λιθουανία (Lithuania), Πολωνία (Poland), Πορτογαλία (Portugal), Ρουμανία (Romania), Σλοβακία (Slovakia), Σλοβενία (Slovenia), Ισπανία (Spain), Σουηδία (Sweden), Ηνωμένο Βασίλειο (United Kingdom).

Με την κατάθεση αίτησης κατοχύρωσης ενός διεθνούς σήματος σε μία ή περισσότερες χώρες δε δημιουργείται ένα ‘υπερεθνικό’ σήμα σε όλο τον κόσμο αλλά ένα σύνολο εθνικών σημάτων (WO), τα οποία κρίνονται στην εκάστοτε χώρα προορισμού δυνάμει της εθνικής της νομοθεσίας. Προϋπόθεση για να μπορέσει να κατατεθεί αίτηση κατοχύρωσης ενός εμπορικού σήματος σε επίπεδο διεθνές είναι η προηγούμενη κατοχύρωσή του είτε σε επίπεδο εθνικό (χώρα προέλευσης η Ελλάδα) είτε σε επίπεδο κοινοτικό (χώρα προέλευσης το Κοινοτικό Γραφείο Σημάτων). Εάν μάλιστα η μετατροπή ενός σήματος σε επίπεδο διεθνές γίνει εντός έξι μηνών από την προηγούμενη κατάθεση αίτησης κατοχύρωσης σε επίπεδο εθνικό ή κοινοτικό, ο αιτών χαίρει του προνομίου προτεραιότητας (priority right). Μπορεί δηλαδή να διεκδικήσει ως ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης κατοχύρωσης του διεθνούς σήματος την προγενέστερη ημερομηνία κατάθεσης της εθνικής ή της κοινοτικής.

Η διαδικασία κατοχύρωσης διεθνούς σήματος συνίσταται:

α) στην κατάθεση σχετικού φακέλου στο Υπουργείο Εμπορίου (ή στο Γραφείο Εναρμόνισης στην Εσωτερική Αγορά). Στον φάκελο αυτό πρέπει να συμπεριληφθεί ένα παράβολο Δημοσίου, ύψους 15 ευρώ, που συνιστά το τέλος μεταβίβασης του φακέλου από το εθνικό γραφείο στο Διεθνές Γραφείο Σημάτων εντός προθεσμίας δύο μηνών,

β) ή εναλλακτικά στην κατάθεση σχετικού φακέλου στο Κοινοτικό Γραφείο Σημάτων και στην αυθημερόν καταβολή του τέλους μεταβίβασης (transmission fees), ύψους 300 ευρώ, προκειμένου να διαβιβάσει το Κοινοτικό Γραφείο τον φάκελο στο Διεθνές Γραφείο Σημάτων. Στη συνέχεια, μόλις φθάσει ο φάκελος στο Διεθνές Γραφείο Σημάτων, το τελευταίο φροντίζει να τον διαβιβάσει σε όλα τα εθνικά γραφείο των χωρών προορισμού (των χωρών στις οποίες ο αιτών έχει αιτηθεί προστασίας), στις οποίες πλέον η αίτηση κρίνεται με βάση την τοπική (εθνική) νομοθεσία.

Το κόστος της διαδικασίας περιλαμβάνει περαιτέρω το βασικό τέλος για την κατάθεση ασπρόμαυρου διεθνούς σήματος, ύψους 653 ελβετικών φράγκων και το βασικό τέλος για την κατάθεση έγχρωμου διεθνούς σήματος, ύψους 903 ελβετικών φράγκων. Επιπλέον, η εκάστοτε χώρα προορισμού, στην οποία ο αιτών επιζητά προστασία μπορεί να συνεπάγεται κάποια ατομικά ή συμπληρωματικά τέλη (individual fees/supplementary-complementary fees).

Η καταχώριση του σήματος παρέχει στο δικαιούχο αποκλειστικό δικαίωμα, απαγορεύοντας τη χρήση του για τα ίδια προϊόντα ή υπηρεσίες σε οποιονδήποτε τρίτο. Ιδίως παρέχει το δικαίωμα της χρήσης αυτού, το δικαίωμα να επιθέτει αυτό στα προϊόντα, τα οποία προορίζεται να διακρίνει, να χαρακτηρίζει τις παρεχόμενες υπηρεσίες, να επιθέτει αυτό στα περικαλύμματα και τις συσκευασίες των εμπορευμάτων, στο χαρτί αλληλογραφίας, στα τιμολόγια, τους τιμοκαταλόγους, τις αγγελίες, τις κάθε είδους διαφημίσεις καθώς και σε άλλο έντυπο υλικό και να το χρησιμοποιεί σε ηλεκτρονικά ή οπτικοακουστικά μέσα.

Στην έννοια της «ενδοοικογενειακής βίας» συμπεριλαμβάνονται οι σοβαρότερες μορφές ενδοοικογενειακών σωματικών κακώσεων. Έτσι προσλαμβάνουν τον χαρακτήρα ιδιώνυμου εγκλήματος σωματικών ενδοοικογενειακών κακώσεων, όταν δράστες και παθόντες είναι μέλη της ίδιας οικογένειας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 1 παρ. 2 του ως άνω νομοθετήματος. Ιδιαίτερη και πλέον αυξημένη προστασία παρέχεται στην έγκυο, στο ανήλικο μέλος της οικογένειας, αλλά και σε κάθε άλλο μέλος της, το οποίο για οποιονδήποτε λόγο αδυνατεί να αντισταθεί στην ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη που τελείται σε βάρος του. Αξίζει στο σημείο αυτό να τονισθεί, ότι όλες οι μορφές της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης διώκονται αυτεπαγγέλτως.

Στην ίδια ως άνω έννοια ανήκει και η ενδοοικογενειακή απειλή, η ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, ο συζυγικός βιασμός.

Εάν είστε θύμα ενδοοικογενειακής βίας, αντί να οδηγηθείτε σε δίκη, η υπόθεση σας μπορεί να ολοκληρωθεί με διαμεσολάβηση (συμβιβασμό) ανάμεσα σε εσάς και το δράστη. Κατά τη διάρκεια της διερεύνησης, μπορεί ο εισαγγελέας να σας καλέσει για να συμβιβαστείτε με το φερόμενο ως δράστη. Το ότι δέχεστε μια τέτοια πρόσκληση από τον εισαγγελέα σημαίνει ότι ο φερόμενος ως δράστης έχει ήδη συμφωνήσει να συμβιβαστεί και έχει δεσμευτεί ότι θα απέχει από παρόμοιες συμπεριφορές στο μέλλον, θα μείνει μακριά από την κατοικία σας για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, εάν αυτό απαιτείται, θα παρακολουθήσει ένα συμβουλευτικό ή θεραπευτικό πρόγραμμα και θα σας αποζημιώσει για τις ζημίες που προκλήθηκαν.

Έχετε τη δυνατότητα να μη συμφωνήσετε με την προτεινόμενη διαμεσολάβηση. Σε αυτή την περίπτωση, θα συνεχιστεί η ποινική διαδικασία. Εάν συμφωνήσετε να συμβιβαστείτε με τον δράστη, η ποινική διαδικασία θα σταματήσει για τρία χρόνια. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, εάν ο δράστης δεν παραβεί την υπόσχεσή του, η υπόθεση θα κλείσει. Σε διαφορετική περίπτωση, θα συνεχιστεί σαν να μην είχε γίνει ποτέ διαμεσολάβηση.

Μόνο στα πλημμελήματα ενδοοικογενειακής βίας θεσπίζεται ο θεσμός της ποινικής διαμεσολαβήσεως και όχι στα κακουργήματα, ενώ η διαδικασία αυτή δεν εφαρμόζεται αν ο φερόμενος ως δράστης της πράξεως της ενδοοικογενειακής βίας είναι επίτροπος, δικαστικός συμπαραστάτης ή ανάδοχος γονέας του ανήλικου παθόντα.

Αφετηρία της διαδικασίας ποινικής διαμεσολαβήσεως είναι είτε η έναρξη της προκαταρκτικής εξετάσεως, μετά από έγκληση του παθόντα ή καταγγελία τρίτου, είτε η κίνηση της διαδικασίας του αυτοφώρου.

Α. ΑΔΕΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ
Άδεια διαμονής για εργασία, που περιλαμβάνει τους κατωτέρω τύπους αδειών διαμονής:
1. Εξαρτημένη εργασία ή παροχή ανεξάρτητων υπηρεσιών ή έργου
2. Εποχιακή εργασία
3. Στελέχη εταιριών
4. Προσωρινή μετακίνηση για παροχή υπηρεσίας
5. Αθλητές – προπονητές
6. Μέλη καλλιτεχνικών συγκροτημάτων
7. Πνευματικοί δημιουργοί
8. Μέλη ξένων αρχαιολογικών σχολών

Β. ΑΔΕΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ
Άδεια διαμονής για ανεξάρτητη οικονομική δραστηριότητα, που περιλαμβάνει τους κατωτέρω τύπους αδειών διαμονής:
1. Ανεξάρτητη οικονομική δραστηριότητα
2. Ανάπτυξη επενδυτικής δραστηριότητας

Γ. ΑΔΕΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΕΙΔΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ
Άδεια διαμονής για ειδικούς λόγους, που περιλαμβάνει τους κατωτέρω τύπους αδειών διαμονής:
1. Σπουδές
2. Επαγγελματική κατάρτιση
3. Υπότροφοι – Ειδικά προγράμματα
4. Σπουδές σε στρατιωτικές σχολές
5. Απόκτηση ιατρικής ειδικότητας
6. Οικονομικά ανεξάρτητα άτομα
7. Ενήλικα τέκνα διπλωματικών υπαλλήλων
8. Υπηρετικό προσωπικό διπλωματικών αποστολών
9. Ανταποκριτές ξένου τύπου
10. Λειτουργοί γνωστών θρησκειών
11. Αθωνιάδα σχολή
12. Σπουδή, γνωριμία και άσκηση του μοναχικού βίου
13. Αρχηγοί οργανωμένων ομάδων τουρισμού
14. Ερευνητές

Δ. ΑΔΕΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ
Άδεια διαμονής για εξαιρετικούς λόγους, που περιλαμβάνει τους κατωτέρω τύπους αδειών διαμονής:
1. Ανθρωπιστικοί
2. Δημόσιο συμφέρον
3. Θύματα εμπορίας ανθρώπων

Ε. ΑΔΕΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ
Άδεια διαμονής για οικογενειακή επανένωση, που περιλαμβάνει τους κατωτέρω τύπους αδειών διαμονής:
1. Μέλη οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας
2. Αυτοτελής άδεια διαμονής μελών οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας
3. Μέλη οικογένειας Έλληνα ή πολίτη Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΣΤ. ΑΔΕΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΑΟΡΙΣΤΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Ζ. ΑΔΕΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ ΔΙΑΜΕΝΟΝΤΟΣ

Άρθρο 1: «1. Οι διαφορές που αναφύονται κατά τη διαδικασία που προηγείται της σύναψης συμβάσεων δημοσίων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών διέπονται από τις διατάξεις του παρόντος νόμου, εφόσον η σύμβαση εμπίπτει στο Πεδίο εφαρμογής των Οδηγιών 2004/17/ΕΚ (L 134) και 2004/18/ΕΚ (L 134) ή στις διατάξεις, με τις οποίες οι εν λόγω Οδηγίες μεταφέρονται στην εσωτερική έννομη τάξη.

2. Στον παρόντα νόμο υπάγονται και οι διαφορές που προκύπτουν από τις διαδικασίες ανάθεσης συμφωνιών-πλαισίων, συμβάσεων παραχώρησης δημοσίων έργων και δυναμικών συστημάτων αγορών.

Άρθρο 2: «Κάθε ενδιαφερόμενος, ο οποίος έχει ή είχε συμφέρον να του ανατεθεί συγκεκριμένη σύμβαση του νόµου αυτού και έχει υποστεί ή ενδέχεται να υποστεί ζημία από παράβαση της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή της εσωτερικής νομοθεσίας, δικαιούται να ζητήσει, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στα επόμενα άρθρα, προσωρινή δικαστική προστασία, ακύρωση της παράνομης πράξης της αναθέτουσας αρχής ή της υπογραφείσας σύμβασης και επιδίκαση αποζημίωσης.

Αρθρο 3: «1. Αρμόδιο δικαστήριο για την εκδίκαση όλων των διαφορών του νόμου αυτού είναι το Διοικητικό Εφετείο της έδρας της αναθέτουσας αρχής, με τριμελή σύνθεση, το οποίο αποφαίνεται αμετακλήτως. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος νόµου, για την εκδίκαση των διαφορών αυτών εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του π.δ. 18/1989 (ΦΕΚ 8 Α΄).

 2. Αιτήσεις προσωρινής προστασίας του νόμου αυτού εκδικάζονται από τον 

Πρόεδρο Εφετών του οικείου Διοικητικού Εφετείου ή από τον Εφέτη που αυτός ορίζει. Σε περίπτωση ιδιαίτερης σπουδαιότητας της υπόθεσης, ο ανωτέρω Πρόεδρος ή Εφέτης μπορεί να εισάγουν την αίτηση σε τριμελές συμβούλιο του δικαστηρίου, στο οποίο προεδρεύει ο Πρόεδρος Εφετών και μετέχει ο Εφέτης Εισηγητής.

3. Κατ` εξαίρεση των διατάξεων των δύο προηγούμενων παραγράφων, διαφορές του νόµου αυτού που αφορούν συμβάσεις παραχώρησης δημοσίων έργων ή υπηρεσιών, συμβάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής της Οδηγίας 2004/17/Ε Κ ή συμβάσεις με προϋπολογισμό μεγαλύτερο των δεκαπέντε εκατομμυρίων (15.000.000) ευρώ, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ, εκδικάζονται από το Συµβούλιο της Επικρατείας.

4. Οι διαφορές του άρθρου 9 εξακολουθούν να εκδικάζονται από τα δικαστήρια που είναι αρμόδια κατά τις γενικές διατάξεις.

Άρθρο 4: «1. Πριν υποβάλει την αίτηση ασφαλιστικών µέτρων, ο ενδιαφερόμενος οφείλει, μέσα σε προθεσμία δέκα (10) ημερών αφότου έλαβε πλήρη γνώση της παράνομης πράξης ή παράλειψης, να ασκήσει Προδικαστική προσφυγή ενώπιον της αναθέτουσας αρχής, προσδιορίζοντας ειδικώς τις νομικές και πραγματικές αιτιάσεις που δικαιολογούν το αίτημά του. Ως πλήρης νοείται η γνώση της πράξης που βλάπτει τα συμφέροντά του και της αιτιολογίας της. Η πράξη, καθώς και κάθε στοιχείο της αιτιολογίας της, μπορεί να αποστέλλεται στον ενδιαφερόμενο με τηλεομοιοτυπία ή ηλεκτρονικό µέσο. Ειδικώς η απόφαση ανάθεσης της σύμβασης περιλαμβάνει τα στοιχεία της παρ. 2 του άρθρου 40 του π.δ. 59/2007 (ΦΕΚ 63 Α) ή, κατά περίπτωση, της παρ. 2 του άρθρου 35 του π.δ. 60/2007 (ΦΕΚ 64 Α) και αναφέρει τις προθεσμίες αναστολής σύναψης της σύμβασης, όπως προκύπτουν από την παρ. 2 του άρθρου 5 του παρόντος.

 2. Η Προδικαστική προσφυγή κοινοποιείται με φροντίδα του προσφεύγοντος στον εκπρόσωπο ή τον αντίκλητο κάθε θιγόμενου από τυχόν ολική ή µερική παραδοχή της προδικαστικής προσφυγής. Η παράλειψη της κοινοποίησης αυτής δεν επάγεται απαράδεκτο της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων σε περίπτωση απόρριψης της προδικαστικής προσφυγής.

 3. Δεν επιτρέπεται η άσκηση προδικαστικής προσφυγής κατά πράξης, η οποία δέχεται εν όλω ή εν μέρει προσφυγή άλλου προσώπου.

 4. Η αναθέτουσα αρχή οφείλει να αποφανθεί αιτιολογημένα, μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) ημερών από την άσκηση της προδικαστικής προσφυγής και, αν την κρίνει βάσιμη, λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα. Αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία, τεκμαίρεται η απόρριψη της προδικαστικής 

προσφυγής. Η αναθέτουσα αρχή μπορεί πάντως να δεχθεί εν όλω ή εν μέρει την προδικαστική προσφυγή και μετά την πάροδο της ανωτέρω προθεσμίας, έως την προτεραία της συζήτησης της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων, στην περίπτωση δε αυτή καταργείται αντιστοίχως η δίκη επί της εν λόγω αίτησης κατά το μέρος για το οποίο έγινε αποδεκτή η προδικαστική προσφυγή του αιτούντος. Η αρχή δύναται επίσης να παραθέσει αρχική ή συμπληρωματική αιτιολογία για την απόρριψη της προδικαστικής προσφυγής, η οποία πρέπει να περιέλθει στο δικαστήριο το αργότερο έξι (6) ημέρες πριν από την, αρχική ή μετ` αναβολή, δικάσιμο της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων. Η καθυστερημένη περιέλευση του σχετικού εγγράφου δεν υποχρεώνει το δικαστήριο σε αναβολή."

5. Το δικαστήριο, σταθµίζοντας τις συντρέχουσες σε κάθε περίπτωση συνθήκες και εφόσον κρίνει ότι η παράλειψη αιτιολόγησης ή η καθυστερηµένη αιτιολόγηση της απόρριψης της προδικαστικής προσφυγής καθιστά ιδιαιτέρως δυσχερή την ουσιαστική παροχή έννομης προστασίας, μπορεί, µε την απόφαση επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, ναεπιβάλλει αυτεπαγγέλτως χρηματική κύρωση στην αρχή.

 Το ποσό της κύρωσης αυτής δεν μπορεί να είναι μικρότερο από πεντακόσια (500) ευρώ ούτε μεγαλύτερο από πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ και καταβάλλεται μία φορά για κάθε στάδιο του διαγωνισμού στον αιτούντα, του οποίου η αίτηση εκδικάζεται πρώτη.

6. Σε διαφορές διεπόμενες από τον παρόντα νόμο δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας ή εσωτερικών κανονισμών που προβλέπουν την άσκηση διοικητικών προσφυγών κατά εκτελεστών πράξεων ή παραλείψεων της διαδικασίας διεξαγωγής δημόσιων διαγωνισμών.

Αρθρο 5: «1. Η Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατατίθεται στο Αρμόδιο δικαστήριο μέσα σε προθεσμία δέκα (10) ημερών από τη ρητή ή σιωπηρή απόρριψη της προδικαστικής προσφυγής και δεν επιτρέπεται να περιέχει αιτιάσεις διαφορετικές από τις αιτιάσεις της προδικαστικής προσφυγής. «Για την άσκηση της αιτήσεως αυτής κατατίθεται παράβολο το ύψος του οποίου ανέρχεται σε ποσοστό 1% της προϋπολογισθείσας αξίας, περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α.. «Το 1/3 του ποσού του παραβόλου καταβάλλεται κατά την κατάθεση της αιτήσεως, το 1/3 μέχρι την πρώτη συζήτηση και αν η αίτηση απορριφθεί ο αιτών καταδικάζεται στην καταβολή του υπολοίπου 1/3 με την απόφαση του δικαστηρίου.» «2. Η προθεσμία για την άσκηση της προδικαστικής προσφυγής, η άσκηση αυτής, καθώς και η προθεσμία και η άσκηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων κωλύουν τη σύναψη της σύμβασης, εκτός εάν με την προσωρινή διαταγή ο αρμόδιος δικαστής αποφανθεί διαφορετικά. Εφόσον ασκηθεί αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, ο αιτών ειδοποιεί σχετικά την αναθέτουσα αρχή με κάθε πρόσφορο μέσο, όπως τα ηλεκτρονικά και η τηλεομοιοτυπία, μέσα σε πέντε (5) ημέρες από την άσκηση της αιτήσεως. Εντός δέκα (10) ημερών από τη λήξη της ανωτέρω προθεσμίας, η αναθέτουσα αρχή οφείλει, εφόσον έχει ειδοποιηθεί κατά τα ανωτέρω, να αποστείλει στο δικαστήριο με κάθε πρόσφορο μέσο το διοικητικό φάκελο και τις απόψεις της. Σε περίπτωση μη αποστολής φακέλου από την αναθέτουσα, το δικαστήριο μπορεί να συνάγει τεκμήριο ομολογίας της αναθέτουσας αρχής για την πραγματική βάση των ισχυρισμών του αιτούντος. Το ίδιο τεκμήριο μπορεί να θεωρηθεί ότι συντρέχει, όταν έχουν αποσταλεί ορισμένα στοιχεία από την αναθέτουσα αρχή, όμως το δικαστήριο κρίνει ότι είναι ελλιπή και δεν επαρκούν για την πιθανολόγηση του βάσιμου των προβαλλόμενων αιτιάσεων. Κατά τα λοιπά, η άσκηση αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων δεν κωλύει την πρόοδο της διαγωνιστικής διαδικασίας, εκτός αν ορίζεται άλλως με την προσωρινή διαταγή που εκδίδεται κατά την παράγραφο 4.»  3. Ο αρμόδιος δικαστής ορίζει με πράξη του την ημέρα και ώρα εκδίκασης της αιτήσεως, καθώς και την προθεσμία κλήτευσης. Η ημερομηνία εκδίκασης δεν πρέπει να απέχει πέραν των τριάντα (30) ημερών από την κατάθεση της αιτήσεως, η δε προθεσμία κλήτευσης δεν μπορεί να είναι μικρότερη από δεκαπέντε (15) ημέρες. Αντίγραφο της αιτήσεως με κλήση κοινοποιείται µε τη φροντίδα του αιτούντος προς την υπηρεσία που είναι αρμόδια για την παραλαβή των προσφορών, η οποία οφείλει να ενημερώνει σχετικά και την αναθέτουσα αρχή, εάν υπηρεσία και αρχή δεν συμπίπτουν, και προς κάθε τρίτο ενδιαφερόμενο του οποίου την κλήτευση θεωρεί αναγκαία ο δικαστής. Κάθε ενδιαφερόμενος, του οποίου επηρεάζονται τα συμφέροντα, δικαιούται να ασκήσει παρέμβαση. Οι διάδικοι οφείλουν να προσκοµίσουν κατά την εκδίκαση της υπόθεσης όλα τα κρίσιμα έγγραφα και τα λοιπά αποδεικτικά μέσα που έχουν στη διάθεσή τους. 4. Ο αρμόδιος δικαστής μπορεί, με την κατάθεση της αιτήσεως και μετά κλήση της αναθέτουσας αρχής προ τριών (3) ημερών, να εκδώσει, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν αιτήσεως, προσωρινή διαταγή, που καταχωρίζεται κάτω από την αίτηση και περιέχει τα μέτρα, τα οποία πρέπει να ληφθούν ως την έκδοση της απόφασης. Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνεται και η άρση της απαγόρευσης σύναψης της σύμβασης. Λόγο άρσης της απαγόρευσης αυτής συνιστά το προδήλως απαράδεκτο ή το προδήλως αβάσιμο της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, περί του οποίου αρκεί απλή μνεία. Η προσωρινή διαταγή μπορεί να ανακληθεί είτε από το δικαστή που τη χορήγησε, ύστερα από αίτηση της αναθέτουσας αρχής και αφού κληθεί προς ακρόαση ο αιτών προ τριών (3) ημερών, είτε από το δικαστήριο που θα δικάσει την Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. 5. Η Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων γίνεται δεκτή, εφόσον πιθανολογείται σοβαρά η παράβαση κανόνα του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του εσωτερικού δικαίου και η λήψη του μέτρου είναι αναγκαία για να αρθούν τα δυσμενή από την παράβαση αποτελέσµατα ή να αποτραπεί η ζημία των συμφερόντων του αιτούντος. Η αίτηση όμως μπορεί να απορριφθεί αν, από τη στάθμιση της βλάβης του αιτούντος, των συμφερόντων τρίτων και επιτακτικών λόγων γενικού δημοσίου συμφέροντος, κρίνεται ότι οι αρνητικές συνέπειες από την παραδοχή θα είναι σοβαρότερες από την ωφέλεια του αιτούντος. Η απόρριψη της αίτησης για οποιονδήποτε λόγο δεν θίγει άλλα δικαιώματα του αιτούντος. 6. Το δικαστήριο διατάζει τα κατάλληλα ασφαλιστικά μέτρα, χωρίς να δεσμεύεται από τις προτάσεις των διαδίκων. Διατάζει ιδίως την αναστολή ισχύος όρων της διακήρυξης, των τευχών δημοπράτησης και οποιουδήποτε άλλου εγγράφου σχετικού µε τη διεξαγωγή του διαγωνισμού, την αναστολή εκτέλεσης οποιασδήποτε πράξης της αναθέτουσας αρχής, την απαγόρευση νοµικών ή υλικών ενεργειών, την εκτέλεση των απαραίτητων θετικών πράξεων, όπως η διατήρηση εγγράφων και άλλων στοιχείων, καθώς και την αναστολή σύναψης της σύμβασης. Η απόφαση επί της αιτήσεως ασφαλιστικών µέτρων εκδίδεται µέσα σε προθεσµία είκοσι (20) ημερών από την εκδίκαση της αίτησης.»Το διατακτικό των αποφάσεων αυτών, υπογραφόμενο από τον Πρόεδρο, τα μέλη και τον Γραμματέα, εκδίδεται υποχρεωτικά σε προθεσμία επτά (7) ημερών από την εκδίκαση της αίτησης ή, αν έχει χορηγηθεί προθεσμία στους διαδίκους για τη νομιμοποίηση τους ή για την υποβολή υπομνήματος, από τη λήξη της προθεσμίας αυτής. Η προθεσμία προς τους διαδίκους δεν μπορεί, πάντως, να υπερβαίνει τις τρεις (3) ημέρες από την εκδίκαση.» 7. Η άσκηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων δεν εξαρτάται από την προηγούμενη άσκηση του κύριου ένδικου βοηθήματος. Η προθεσμία άσκησης των ένδικων βοηθημάτων διακόπτεται µε την κατάθεση της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων και αρχίζει από την επίδοση της σχετικής απόφασης. Ο διάδικος που πέτυχε υπέρ αυτού τη λήψη ενός ασφαλιστικού μέτρου, οφείλει μέσα σε προθεσμία τριάντα (30) ημερών από την επίδοση της απόφασης αυτής, να ασκήσει το κύριο ένδικο βοήθηµα, διαφορετικά αίρεται αυτοδικαίως η ισχύς του ασφαλιστικού μέτρου. Η δικάσιµος για την εκδίκασή του δεν πρέπει να απέχει πέραν του τριμήνου από την κατάθεση του δικογράφου.  8. Εφόσον η Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων γίνει δεκτή, η αναθέτουσα αρχή μπορεί να συμμορφωθεί προς το διατακτικό ή και το εν γένει περιεχόμενο της απόφασης και να ανακαλέσει ή να τροποποιήσει κατάλληλα τη διοικητική πράξη που προκάλεσε τη διαφορά ή, επί παράλειψης, να εκδώσει την οφειλόμενη ρητή πράξη. Στην περίπτωση αυτή, για το κύριο ένδικο βοήθημα που ασκήθηκε, εφαρμόζεται αναλόγως η παρ. 2 του άρθρου 32 του π.δ. 18/1989.